De oorspronkelijke kerk dateert uit 1636 maar wordt in 1672 (rampjaar) door Franse troepen vernield (de brandsporen zijn hier en daar nog zichtbaar). Een onlangs onthuld monument in de tuin van de kerk herinnert aan het rampjaar. In 1676 is de kerk na restauratie weer in gebruik genomen, het interieur dateert nog uit die tijd. De consistoriekamer is pas in 1939 aangebouwd. Het is het oudste Remonstrantse kerkgebouw dat als zodanig met regiodiensten per kwartaal wordt gebruikt. Het nieuwe bijgebouw is voor verhuur beschikbaar.

In de Dordtse synode van 1618-1619 werd bepaald dat Nederlands Hervormd de staats-godsdienst moest worden. Andere geloven als doopsgezinden, remonstranten, katholieken, e.d. werden verboden, maar wel gedoogd. Voorwaarde was dat de kerk niet als zodanig herkenbaar mocht zijn, of niet zichtbaar vanaf de straat (wat hier het geval is). Vandaar werden deze kerken schuilkerken genoemd. Het deel dat vanaf de straat zichtbaar was zag eruit als de muur van een gemiddelde schuur. In het midden van de 19^de eeuw werd godsdienstvrijheid verleend en was het fenomeen schuilkerk niet meer nodig. Het genoemde deel aan de straatkant kreeg het uiterlijk van een kerk.