De begraafplaats behoort toe aan de Parochiële Caritas Instelling Sint Petrus Boxmeer (PCI) als opvolger van het aloude “Roomsch Katholijk Armbestuur” in Boxmeer. Deze kerkelijke rechtspersoon (te vergelijken met een stichting) heeft het kerkhof al sinds de eerste steenlegging in 1849 in eigendom.

De begraafplaats werd 8 augustus 1849 op indrukwekkende wijze gewijd. Het kerkhof, waarvan het oudste graf dateert van 1850, leidde sinds 1977 een sluimerend bestaan; dat wil zeggen er mochten alleen bijbegravingen plaatsvinden. Nieuwe graven werden niet uitgegeven, want alle plaatsen waren toen bezet met grafmonumenten. De Caritasinstelling heeft, na vele jaren van voorbereidingen, in 2006 een zogenaamde Beheercommissie in het leven geroepen die tot doel had de re-activering van de begraafplaats voor te bereiden. Dit op veler verzoek van voornamelijk inwoners uit de kern Boxmeer. Met ingang van 1 maart 2007 was de volledige openstelling weer een feit.

De oudste grafzerk in het eerste rondeel dateert uit 1850 en is van J.B. Baron van Hugenpoth tot den Berenclauw, overleden 23 mei 1850.

De begraafplaats is een Rijksmonument, net als enige unieke graven en een aantal heel speciale kindergraven in een oase van rust. Zij is omringd door een oude muur (met kalkspecie gevoegd) die bezet is met allerlei kalk-minnende planten; met daarbuiten de monumentale rij van leilindes met hun hartvormige bladeren.

Dat alles maakt een bezoek aan de R.-K. Begraafplaats St. Petrus als Rijksmonument zeker de moeite waard.