Deze neogotische kerk is gebouwd tussen 1855 en 1856 naar ontwerp van architect Th. Molkenboer.

Het hoofdaltaar uit 1856 met beelden is uitgevoerd in gemarmerd hout. Uit datzelfde jaar dateert het schilderij van Craeijvanger ter gelegenheid van de inwijding.

De kruiswegstaties zijn naar ontwerp van Toorop. In 1866 werd door L. Ypma een tweeklaviers mechanisch orgel gemaakt. Het koperen doopvont uit 1887, vervaardigd door kunstenaar Jan Brom, werd in 1900 afgestaan voor de wereldtentoonstelling in Parijs.

De veertien gebrandschilderde ramen dateren uit 1879.

De Grafkapel is gebouwd in 1864 tegen en deels onder de kerk en uitgevoerd in neogotische trant naar ontwerp van Th. Molkenboer. Vanaf de zijde van de begraafplaats is de kapel toegankelijk. Boven de voorgevel is het opschrift te lezen “locus depositionis episcoporum sanctae ecclesiae harlem’.

Dit betekent ‘plaats van bijzetting van de bisschoppen van de heilige kerk van Haarlem’.

Bekende bisschoppen van Haarlem zijn in de kapel bijgezet. Zowel de kerk als de grafkapel zijn rijksmonument.