De Sint-Odulphuskerk is een van de meest herkenbare en indrukwekkende gebouwen in Best. Met haar hoge toren, sierlijke glas-in-loodramen en neogotische bouwstijl vormt de kerk al decennialang een visueel en spiritueel middelpunt van het dorp. Tijdens de Open Monumentendagen krijg je de kans om deze bijzondere plek van binnen én van buiten te bewonderen.

Al meer dan 140 jaar is de Sint-Odulphuskerk (gewijd in 1882) hét monument in het midden van het dorp. In 1999 is onder meer de kerk door de Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen aangewezen als beschermd Rijksmonument. Architect van de kerk is Karl Weber (1820-1908).

Weber was een leerling van de beroemde bouwmeester Viollet-le-Duc. Hij vestigde zich als architect in Roermond. De kerk vormt een overgang tussen de twee perioden waarin het werk van Weber te verdelen valt. In de eerste periode, van 1853 tot rond 1881, bouwt hij zijn kerken in neogotische stijl, in de trant van de zgn. “stucwerkgotiek”. De kerken kregen een houten gewelf dat werd gestuct en beschilderd om eruit te zien als steen. Vanaf 1882 loopt de tweede periode van Weber. Vanaf die tijd bouwt hij bijna uitsluitend in romano-gotische trant. Zijn kerken, alle kruisbasilieken, hebben een grote koepeltoren op de kruising en bij de kruising of de ingangszijde twee grote torens. De vensters bestaan uit een enkelvoudig rondboogvenster ofwel uit drie of vier kleine venstertjes, waarbij dan twee of drie vensters naast elkaar rondboogvensters zijn en een derde (vierde) als roosvensters boven de rondbogen is aangebracht. De gewelven zijn massief gemetseld. Alles in de interieurs is schoon metselwerk, in vele kleuren steen. In de kerk van Best paste Weber voor het eerst schoon metselwerk toe. Om belangrijke constructiedelen te benadrukken, maakte hij gebruik van gekleurde stenen.

De kerk is vernoemd naar Sint Odulphus, een missionaris uit de 9e eeuw die in deze regio actief was. Het huidige kerkgebouw stamt uit het einde van de 19e eeuw en is een prachtig voorbeeld van neogotische architectuur. Kenmerkend zijn de spitsbogen, het hoge gewelf, de rijke ornamenten en het indrukwekkende orgel dat nog steeds in gebruik is. De bouwstijl is niet alleen esthetisch bijzonder, maar vertelt ook veel over de tijd waarin de kerk werd gebouwd: een periode van religieuze bloei en architectonische ambitie.