De Soefitempel “Universel” is één van de meest markante gebouwen van de regio. Ontworpen eind jaren ’60 door de gerenormmeerde architect/stedenbouwkundige prof. ir. S.J. van Embden (1904 – 2000). Het was zijn laatste ontwerp en hij vond het zijn allerbeste. Hij ontwierp de tempel volgens de ideeën van de Indiase soefi-mysticus Hazrat Inayat Khan die op deze plek in september 1922 een overweldigende ervaring heeft gehad. Hij vertelde er achteraf niets over, maar aan alles was aan hem te merken wat voor grote ervaring het geweest was. Hij gaf aan dat deze duinpan een bijzonder goede plek was voor meditatie. Later ontstond het plan er een tempel te bouwen. Niet eenvoudig, midden in een natuurgebied – maar het lukte. In juli 1970 werd het gebouw in gebruik genomen.
Elke 1e en 3e zondag van de maand is er een Universele Eredienst: op één altaar zijn de 6 wereldreligies vertegenwoordigd en uit de heilige geschriften van al deze religies wordt gelezen. Alle religies zeggen in de diepste kern hetzelfde. Het is een boodschap van Liefde, Harmonie en Schoonheid. Geen nieuwe religie, maar een uitnodiging om eenheid in alle religies te herkennen. Soefisme kent geen dogma’s. Soefisme is de religie van het hart. Meer hierover zie www.Universel.nl
De Soefitempel Universel is samen met 27 andere bijzondere gebedshuizen ‘Het Grootste Museum van Nederland’. Elke maandag-, woensdag-, en vrijdagmiddag open van 13.00 – 17.00 uur open voor het publiek. Op een ‘kijkkaart’ wordt de bijzondere vormgeving toegelicht: een vierkante zaal met een licht doorlatende koepel en lichtvensters. Symbool voor “bij jezelf naar binnen kijken” met het menselijk hart als tempel van God. Het vierkant stelt stabiliteit en kracht voor, de licht doorlatende koepel het menselijk hart dat zich openstelt. Rechts van de zaal is een kleine meditatiekapel.
De afgelopen jaren heeft een grote renovatie plaatsgevonden van de benedenverdieping. Er zijn daar films te zien over de bouw van de Universel en over Soefisme met daarin ook historische beelden van Inayat Khan die in 1910 vanuit India naar het westen kwam.
Stilte zone
Het omliggende duinlandschap is deel van de ervaring, met een stiltepad rond de duinpan waar Inayat Khan zijn bijzondere ervaring had. Via het amfitheater is deze duinpan bereikbaar: een stiltezone waar men kan mediteren.
Verscholen in een andere duinpan is nog een tweede gebouw, een theehuis waar koffie en thee wordt geserveerd. Daarachter is de woning van de beheerder.
