De karakteristieke theekoepel in het Wilhelminapark is achthoekig en heeft een rieten dak. Het is rond 1840 gebouwd en was oorspronkelijk particulier bezit en  destijds bedoeld als rustplaats, om thee te drinken of te biljarten. Het was een statussymbool en heeft hoge ramen om zoveel mogelijk te kunnen genieten van het uitzicht. De theekoepel stond oorspronkelijk buiten het park aan de andere kant van de Werkhorstbrug. Daar moest hij weg toen de Reest medio jaren vijftig werd ‘rechtgetrokken’. Het park kreeg er hierdoor wat grond bij. De oude koepel was zwaargehavend uit de oorlog gekomen en daarna verwaarloosd. De Natuurbeschermingswacht zorgde ervoor dat de koepel niet voor Meppel verloren ging. Met vereende (vrijwilligers)krachten werd de koepel afgebroken en onder deskundige begeleiding in het Wilhelminapark herbouwd.