De al bij het Dijkstoelhuis aangehaalde watersnoodramp in 1855 heeft flinke impact op stad en achterland. Niet alleen in negatieve zin overigens. Want met het rechttrekken van de Grebbedijk – voorheen liep deze met een knik vanaf de Havenafweg noordwaarts tot onder de huidige Nudestraat en langs de stadsgracht weer zuidwaarts – ontstaat een driehoekig binnendijks terrein. Het geeft nieuwe perspectieven voor dit voormalige stukje uiterwaard, de Distelkamp geheten. Een andere bestemming dan weiland is nu binnen handbereik. De gemeente laat er al spoedig een parkje aanleggen in Engelse landschapsstijl, naar ontwerp van de bekende tuinarchitect Karel Georg Zocher. De oude platanen aan het Emmapark stammen nog uit die tijd. Heel lang kan er niet geflaneerd worden in het park. Het moet een kleine twintig jaar later alweer grotendeels wijken voor het eerste westelijke stadsuitbreidingsplan voor welgestelden: Nieuw-Wageningen. In dit plan zijn een brug over de stadsgracht en een stratenplan in de Distelkamp bedacht. Nieuwe straten krijgen namen als Dijkstraat, Marktstraat en Parkstraat. Aan de Parkstraat (in 1955 met de Marktstraat omgedoopt tot Dokter Niemeijerstraat) verrijst omstreeks 1880 de fraaie villa Arion, samen met drie andere vrijstaande herenhuizen met hoekpilasters in imitatienatuursteen. Ze geven de panden een klassieke en voorname uitstraling. In tegenstelling tot bijvoorbeeld buurman Bella Vista, heeft villa Arion geen klassiek symmetrische gevel. Aan de rechterzijde is een sterk naar voren geplaatst bouwdeel zichtbaar. De entree is in het terugwijkende deel gesitueerd. Dit doorbreken van een strak symmetrische indeling geeft een speelsere uitstraling aan het pand, dat verder in neoclassicistische bouwstijl is opgetrokken. Typerende kenmerken als een doorlopende kroonlijst aan de bovenzijde van de gevels en hoge ramen met sierlijke stucomlijsting zijn hier terug te vinden. Deze vensters waren oorspronkelijk voorzien van zonneblinden.