Het woonhuis is een tweelaags pand, met rechthoekig grondplan in breedterichting, met kapverdieping onder zadeldak, gedekt met Hollandse pannen. Het koetshuis, waarvan alleen de voorgevel zichtbaar is, staat tegen de linker gevel van het woonhuis aan. Het heeft één bouwlaag en vormt architectonisch een geheel met het woonhuis. Het pand heeft een opstand van roodbruine veldbrandstenen met metselwerk in kruisverband. De venster- en deurkozijnen zijn van hout. De stal staat haaks op de achtergevel van het koetshuis.

Voor de meeste Weertenaren bekend als D’n Advokaot
De grond is aangekocht in 1866 door de broers Leopold en Jerome Wennemakers. Een paar jaar later kocht Leopold zijn broer uit en bouwde omstreeks 1875 het landhuis. Leopold was in 1847 beëdigd als advocaat in Maastricht. Hier is de bijnaam in de volksmond ontstaan. Leopold trouwde in 1857 in Bonn met de Duitse Louise Gertrud Maria Petazzi. Ze kregen twee kinderen: Ernest Matieu Franz (1858-1938) en Marie Julie Albertine (1861-1939).

Leopold had een grote interesse in bosbouw en er werden in die tijd ook regel- matig houtpartijen verkocht vanaf het landgoed. In 1896 is Leopold op 73-jarige leeftijd overleden. Hierna werden zijn kinderen Ernest en Marie eigenaar van het landgoed. Na hun overlijden ging het eigendom over naar drie directeuren, Breukers van de eiermijn in Roermond, Steegmans van de botermijn in Roer- mond en Galiart uit Stevensweerd. Deze eigenaren verhuurden het huis en een gedeelte van de gronden aan zetboer Theeuwen. In 1950 is het landhuis met de gronden verkocht aan Christ en Maria Cuijpers–Rutten. Christ en Maria hebben er samen met hun 7 kinderen een boerderij opgebouwd en zijn naast de boerderij ook straalbedrijf Gebroeders Cuijpers gestart. Het straalbedrijf en de boerderij zijn inmiddels gescheiden voortgezet. Mathieu Cuijpers is samen met Gerrion Schmitz met het boerenbedrijf doorgegaan. De dochter van Matieu en Gerrion, Ingrid Cuijpers is in 2016 eigenaresse geworden van het landgoed