Het oude stadhuis domineert door zijn plaatsing en architectuur de Grote Markt. Het gebouw is van oorsprong zestiende-eeuws maar werd na een brand in 1614 herbouwd in een rijke ‘Hollandse Renaissance’ stijl met speklagen, muurankers en de bijzondere topgevels. Het huidige gevelbeeld is het gevolg van een verbouwing in 1782, toen er om het gehele gebouw nieuw muurwerk werd gezet, waarbij de vensters een strakke natuurstenen omlijsting kregen met forse sluitstenen. Bij de laatste restauratie zijn in de achtergevel met kijkgaten de oude gevel met enkele muurankers zichtbaar gehouden.

Ook het interieur draagt de sporen van een geschiedenis van verbouwingen en wijzigingen. De rode burgemeesterskamer dateert in zijn opzet met rococo-elementen uit het midden van de achttiende eeuw, terwijl de grijze voorkamer weer een aankleding heeft van eind achttiende eeuw. In 1925 werd de raadzaal belangrijk vergroot, waarbij diverse verstrekken werden samengevoegd. De raadzaal combineert historische elementen, zoals het balkenplafond en de achttiende-eeuwse schoorsteenmantel met schoorsteenstuk, met art deco elementen in de lambrisering en de wandspanningen. Bij de laatste restauratie werden de oorspronkelijke ontwerptekeningen nauwgezet gevolgd. Het schoorsteenstuk van van Dionys van Nijmegen uit 1747 verbeeldt drie putti rond een tuinvaas. Dit lieflijke tafereel past uitstekend bij het huidige gebruik als trouwzaal. In de grijze kamer is de grisaille van Mattheus Terwesten uit 1744 een echte ‘spiegel’ voor goed bestuur. Zijn schilderij is afgeladen met symbolische verwijzingen naar bestuur en rechtspraak, zoals de weegschaal en het zwaard van Justitia, de fasces en het wetboek.