De 18de eeuwse slangenmuur scheidde het oude kerkhof van de pastorietuin.
De rondingen van de muur konden optimaal de zonnewarmte vasthouden.
Hier stonden in de holtes aan de zuidkant vroeger abrikozenboompjes, die op deze beschutte plek vrucht konen dragen.
Dit rijksmonument staat bekend als slangenmuur.
