Al bijna 600 jaar staat het ooit machtige Huis te Merwede als een verlaten ruïne aan de gelijknamige rivier. Dordtenaren van nu kennen dit vooral als plek voor een familiewandeling, om te picknicken en te zwemmen of om een geheime liefde te ontmoeten. Hoewel de omgeving inmiddels minder romantisch is, brengt dit oudste gebouw van Dordrecht de middeleeuwse geschiedenis tot leven. Begin 2010 werd de ruïne grondig gerestaureerd en de omgeving opgeknapt. Huis te Merwede kende twee bouwfasen. De ruïne hoort bij het tweede huis dat hier circa 1350 werd gebouwd en er ongeveer uitzag als Slot Loevestein. Er woonden edellieden, die een rol speelden in het politieke bestuur van het graafschap Holland. Ze kregen grondgebied toegewezen met specifieke bestuurlijke rechten en een verdedigbaar woonhuis.

Bij machtsconflicten in de vijftiende eeuw liep het huis veel schade op. Door de Sint-Elisabethsvloed van 1421 kwam het huis rondom in het water te liggen en werd het voorgoed onbewoonbaar. Alleen een restant van de woontoren, de donjon, bleef over. Pas begin twintigste eeuw werd dit land opnieuw ingepolderd en lag de ruïne weer aan de rivier. In de oorlogsjaren vonden uitvoerige opgravingen plaats. De talrijke vondsten maken nu deel uit van de collectie van het Regionaal Archief Dordrecht.