In de Werelderfgoedzaal van het Bezoekerscentrum Beemster vind je informatie over UNESCO Werelderfgoed Droogmakerij de Beemster en over het Werelderfgoed de Hollandse Waterlinies. Hier kunnen we terecht spreken over werelderfgoed in het kwadraat.

Amsterdan groeide heel snel in de 17e eeuw en daarmee kwam de voedselvoorziening onder druk te staan en als gevolg daarvan de vraag naar landbouwgrond groot. Met deze gedachte begonnen de investeerders met de drooglegging van het grootste meer in Holland. Het woeste Beemstermeer is tussen 1608 en 1612 drooggelegd.

Belangrijke mensen bij de drooglegging waren Dirck van Oss, misschien wel de rijkste koopman en opziener Jan Adriaansz. Leeghwater zoon van een molenbouwer uit De Rijp. Maar ook de landmeters die het hele meer hebben opgemeten met behulp van meetkettingen en de cirkel van Dou. Vergeet ook niet al die mensen die met een schep de hele Beemster ringvaart hebben uitgegraven en de ringdijk hebben opgeworpen van ruim 42 km. En de molenaars op de molens. Leeghwater had enkele verbeteringen bedacht zoals een draaiende kap die altijd naar de wind kon worden gezet. De constructie van de molen leek op een bouwpakket zodat ze hem makkelijk konden verplaatsten als hij ergens anders nodig was. In 1608 begon men met 21 molens aan het project en in 1636 zorgden 50 molens voor het waterpeil in de polder.

Er is veel te vertellen over de Beemster, dus kom naar de Werelderfgoedzaal waar je veel informatie vind.

Het bezoekerscentrum is gevestigd in een ten dele onderkelderd woonhuis van de boerderij “Westerhem”, gebouwd op rechthoekig grondplan en bestaande uit één bouwlaag onder schilddak met zwarte Hollandse pan. Het interieur is merendeels in oorspronkelijke staat behouden gebleven en bevat onder meer stucplafonds, schouwen en houtwerk met opgeschilderd houtmotief. Dit is een laat-19de-eeuwse notabelenwoning op het platteland en is een historisch-functioneel onderdeel van het boerderijcomplex Westerhem.