Deze brug over de monding van de Wolwevershaven werd in 1855 gebouwd naar een ontwerp van de stadsarchitect G.N. Itz, die het merendeel van de Dordtse bruggen ontwierp. Ophaalbruggen werden aanvankelijk van hout gemaakt, maar vanaf 1837 werd in Nederland ook gietijzer gebruikt. De brug werd oorspronkelijk dan ook gemaakt van het makkelijk te vormen gietijzer en geslagen ijzer. In hetzelfde jaar moest deze echter nog herbouwd worden omdat twee weken na ingebruikname, een van de balansen naar beneden was gestort. Het gebruik van verschillende soorten ijzer stond nog in de kinderschoenen en daarom werd het gietijzer vervangen door smeedijzer om de brug goed te laten functioneren. De brug heeft een doorvaartwijdte van 14,5 meter.

De Damiatebrug werd vroeger ook wel Galgebrug genoemd, verwijzend naar het uitzicht dat men daarvandaan had op de galg aan de overkant van de rivier. Misdadigers werden hier tot afschrikwekkend voorbeeld opgehangen. De naam Damiate verwijst naar de houthandel Damiate uit begin 17de eeuw. Buitenstaanders hebben nogal eens moeite met het uitspreken van deze naam en verhaspelen hem vaak tot het sjieke ‘Diamantenbrug’.