Dit pand dateert uit het midden van de 15e eeuw. De imposante voorkant met trapgevel is een goed voorbeeld van de laat-gotiek uit deze streek. Karakteristiek is de geleding van het bovengedeelte van de gevel met hoge, geprofileerde korfboognissen. Het gebruik van natuursteen is vermeden: waterlijsten, dorpels en afdekkingen zijn uitgevoerd in baksteen.

De oorspronkelijke sporenkap is middeleeuws en bevat nog verschillende gotische peerkraalvormige sleutelstukken.

Dit huis op de hoek van Meipoortstraat en Bergstraat, achter grenzende aan de Oliemolensteeg, heeft een oude en zeer diverse geschiedenis. Het bestaat uit drie delen, de voorzijde, een middenstuk (oude stal) en achterzijde, waarin zich in 1470 een oliemolen, in beweging gebracht door een paard (rosmolen) bevond.

In 1519 kocht Gerrit opten Oirde de percelen en vermoedelijk bouwde hij het voorhuis. In de Tachtigjarige Oorlog waren er in de achterzijde ‘soldatenhuyskens’. De stad had wel een garnizoen met huursoldaten maar nog geen kazerne. Het achterhuis heeft
muurankers met het jaartal 1611. Ook het midden gedeelte is uit die tijd.

Na de bevrijding in 1945 kocht Huis Bergh het hele pand. Architect de Wolf deed toen een opmeting, maar Hendrick de Keyzer kocht het pand in 1958.
De Wolf restaureerde het pand in de jaren 1960-1963. De fraaie trapgevel aan de kant van de Meipoortstraat is ‘gereconstrueerd’ naar voorbeeld van de achtergevel. De kap was ongeschonden. In het pand heeft hier het Fotografica Museum gezeten.