Molen de Nijverheid in Stramproy is een beltkorenmolen die pas in 1903 werd gebouwd en het is daarmee een van de vijf jongste molens van Limburg.

Een echt gelukkige start had de molen eigenlijk niet. De eerste molenaar, Michiel Kunnen, overleed al in 1913 en een jaar later brak enkele kilometers verder de Eerste Wereldoorlog uit. Pas in 1921 kwam er weer een molenaar in: Jacques Nijs, de toen 28-jarige zoon van de molenaar van de Sint Odamolen in Weert. De molen was toen echter al behoorlijk vervallen en de kosten voor restauratie waren hoger dan de kosten van de molen zelf. Maar met Nijs kwam de molen wel tot bloei. Eind jaren ’50 kwam de molen tot stilstand doordat boeren overstapten op industrieel veevoer dat niet meer met molenstenen gemalen kon worden en door de concurrentie van de Boerenbond. Jacques Nijs overleed in 1962. Twaalf jaar later nam de gemeente Stramproy de molen over en restaureerde het vervallen bouwwerk. Jacques Nijs jr. werd de eerste vrijwillige molenaar en leidde talloze nieuwe molenaars op, waaronder een groot deel van de huidige generatie molenaars.