Spoedig na de stichting van Sint Laurens verrees in de 13e eeuw de eerste kerk. Deze kerk overleefde de strijd op Walcheren tijdens de Tachtigjarige oorlog niet. In 1644 besloot men op de fundamenten van de oude kerk een nieuw kerkgebouw neer te zetten. Overeenkomstig de gereformeerde traditie een kerk zonder koor. Het werd een eenvoudig rechthoekige zaalkerk, voorzien van een dakruiter, een torentje in het midden van het dak.

Het kerkje kon in 1645 in gebruik worden genomen. Het overleefde de eeuwen tamelijk ongeschonden. In 1944 werd het gebouw door het zoute water van het geïnundeerde Walcheren aangetast.

In 1952 volgde een restauratie van het gebouw. In het sfeervolle interieur, vallen de preekstoel, het doophek en enkele rouw- of wapenborden op.

De borden zijn alle van eigenaren van kasteel Popkensburg. Er hangt een zeldzaam topografisch schilderij tegen de zuidwestmuur: ” t Ridderlijk Huijs Popkens Burgh Met Synne Leen en alodiale Landen Ao 1702 uyt den velde gemeten”, Rechtsonder staat “opgetekend door Joannis de Neeff geadmitteerd landmeter”.

In de kerkruimte staat een smeedijzeren torenuurwerk opgesteld. Deze is in 1644 door Jan Andriessen is gemaakt, in opdracht van “De Staten van Zeeland”. Het was een geschenk voor de nieuw gebouwde kerk.

Het uurwerk is gebouwd met een verticaal geplaatste spillegang met waag. Na de toepassing in 1657 door Christiaan Huygens, van een slinger als tijdmeting, is dit uurwerk in ca. 1700 omgebouwd. Het werd voorzien van een slinger, waarbij de spillegang horizontaal werd geplaatst. Dit uurwerk heeft tot en met 1931 de tijd op Sint Laurens aangegeven.