Architect Vrieze uit Groningen heeft in 1976 de kerk als volgt omschreven:

‘Op het eerste gezicht heeft de kerk het richt en slichte van een dorpskerk met een droog en dor 19e eeuws uiterlijk’.

De kerk is gebouwd op een natuurlijke hoogte in Vlagtwedde. Het schip (vanaf toren tot de een na laatste oostelijke steunbeer) dateert uit de 2e helft van de 13e eeuw. De kerk had aan de oostzijde een vlakke muur met opgaande topgevel. In de eerste helft van de 16e eeuw is de kerk aan de oostzijde met circa 11 meter verlengd. Zo ontstond een groot koor dat door drie zijden werd afgesloten. De reden van de vergroting was o.a. de gewijzigde opvatting inzake geloof en liturgie. Na deze vergroting werd in/bij de kerk ook recht gesproken.

Aan de noordzijde van de kerk heeft, zoals een gebrekkige tekening aangeeft, waarschijnlijk een losse toren gestaan. In 1856 is aan de westzijde van de kerk een nieuwe toren aan de kerk gebouwd. De eerder genoemde architect vond het : ‘een wat schrale (te) lage toren‘. Omstreeks 1900 is de buitenkant van de kerk gepleisterd.