Dit kerkgebouw staat verscholen tussen de huizen op de Voorstraat; een herinnering aan de schuilkerk die hier ooit stond. Met de reformatie in Dordrecht in 1572 kwam het katholicisme buiten de wet te staan en kwamen katholieken in het geheim bijeen. Later voerde de overheid een soort gedoogbeleid; er mochten wel kerken gebouwd worden, maar dan wel onzichtbaar achter de huizen. Wegens bouwvalligheid werd de schuilkerk in 1842 afgebroken en werd op ongeveer dezelfde plek de huidige kerk gebouwd. Waar nu het toegangshek staat, bevond zich vóór 1842 een woonhuis (de pastorie). Met het vrijkomen van de toegang tot de kerk is het huidige pad ontstaan: de enige voortuin op de Voorstraat.

In het pand is een eeuwenoud religieus interieur te bewonderen. In het timpaan van de voorgevel bevindt zich een hout gesneden afbeelding van het Lam Gods, met op de achtergrond een stralenkrans. In 2011 is de voorgevel na intensief onderzoek geschilderd in de oorspronkelijke kleuren in het kader van het Dordtse kleurenproject. In de Dordtse kleurenwaaier is deze ivoorwitte tint opgenomen als kleurnummer 56 onder de naam ‘Maria Maior’.

De bijgebouwen van de kerk zijn in 2014 grondig verbouwd tot een multifunctionele nevenruimte, genaamd ‘De Maiorij’. Hiervoor moest een dierbare oude notenboom worden gekapt. Het hout van deze boom kreeg een bijzondere nieuwe bestemming bij de entree in de vorm van een beeld van de Moeder Gods die een zegenend Christuskind draagt.

Open Monumentendagen 2026
Op de plaats van een historische schuilkerk verrees in 1843 dit kerkgebouw, dat in 2020 gerestaureerd werd. Het is ontworpen door de bekende Dordtse architect G.N. Itz en vormt een parel aan de Voorstraat. Het interieur uit de 17de eeuw is bewaard gebleven, inclusief de intieme sfeer. Samen met het voorplein biedt de kerk een uniek aanblik vanaf de Voorstraat.