De Weijpoortse molen aan de Weijpoort te Nieuwerbrug is een zogenaamde wipmolen. De molen dateert van 1674 en verving een oudere molen, die in het rampjaar 1672 werd verwoest bij de terugtocht van de Fransen.

In 1363 groef men voor de Weijpoortse polder een afwateringskanaal,  echter in 1480 was de bodem door het opdrogende veenmoeras dusdanig gedaald dat men het water niet meer op een natuurlijke manier kon lozen. Om de gevestigde boerenbedrijfjes in de polder droge voeten te laten houden was er bemaling nodig. De molen heeft deze functie tot 1975 vervuld.

Sinds 1978 wordt de molen bemalen door vrijwillige molenaars. De ondertoren van de molen is met riet bedekt en diende vroeger als woning voor de molenaar. In 1910 werd het bijbehorende molenaarshuis gebouwd. Het bovenhuis is van hout en is groen geschilderd, met witte biesjes. De molen beschikt over een vijzelgemaal, dat in 1938 het oorspronkelijke scheprad verving.

Tijdens een bezoek aan de molen is te zien hoe een eeuwenoude, zeer grote poldermolen werkt. De molenaar vertelt – en laat zien – hoe de molen wordt bediend en geeft uitleg over de geschiedenis van het polderlandschap en de betekenis van molens voor de wordingsgeschiedenis van het huidige veenweidelandschap. Binnen in de molen is te zien hoe ooit de molenaar met zijn gezin leefde in een kleine huiskamer met bedstee.

De in 1564 gebouwde molen is in 1672 verbrand tijdens oorlogshandelingen door de Franse legers en in 1674 herbouwd. Het jaartal 1674 is tijdens de restauratie in 1995 gevonden op het ‘onderijzer’ van de koningsspil. Dit jaar, 2024,  bestaat de huidige molen dus 350 jaar.