Gewoontes, patronen, triggers.
Verlangen, nostalgie, overgave.
In de performance Aeola geeft een jonge vrouw zich over aan de onthulling van een herinnering die diep in haar lichaam opgeslagen ligt. Tranen vloeien, armen trillen. Aeola onderzoekt nostalgie, het passeren van sensaties, en een diepe verbinding met zowel een externe bron als het innerlijke zelf.
Terwijl Noemi Calzavara, de verleidster, laat zien dat wat we waarnemen ons ook waarneemt, nodigt ze het publiek uit voor een rauwe maar etherische reis.
Aeola is vernoemd naar Aeolus, de god van de wind.
