Jaartallen

De Producent of voluit ‘Coöperatieve Kaasproducentenvereniging tot Export van volvette Goudsche Kaas onder Rijkskeurmerk’, werd in 1915 opgericht. In het eigen kaaspakhuis met kantoor rijpten 40.000 kazen op houten planken. Hoewel de kazen al eerder naar een andere locatie verhuisden, vertrok het bedrijf zelf pas in 2013 officieel. Het complex kreeg in 2016 een woonbestemming. Sinds 2000 is het een rijksmonument.

Het gebouw

Het Kaaspakhuis werd ontworpen door architect P.D. Stuurman en gebouwd tussen 1916 en 1919. De voorgevel vertoont kenmerken van de Amsterdamse School. In het kantoorgedeelte zijn nog decoraties te vinden in art deco-stijl. Waaronder glas-in-loodramen van W. Bogtman. Het opslaggedeelte bestond uit 2 pakhuizen met daartussen een ventilatiesteeg.

In 1949 werd het gebouw verhoogd van 3 naar 4 bouwlagen en voorzien van een nieuwe kap en voorgevel. Om het gewicht van 1 miljoen kilo kaas te kunnen dragen, kende het pakhuis twee afzonderlijke funderingsconstructies. Eén voor het gebouw en één voor de kaasstellingen.

Het verhaal

De producent werd opgericht om gezamenlijk de exportproblemen van Goudse kaas het hoofd te bieden tijdens WO-I. Zo konden boeren en kaasmakers sterker staan in de handel en de kwaliteit waarborgen onder een officieel rijkskeurmerk.

Na de verhuizing van De Producent in 2013 transformeerde Mei Architects and Planners het complex i.s.m. White House Development tot 52 lofts. In het hart van het gebouw is een royaal atrium gemaakt door de oorspronkelijke ventilatiesteeg te overkappen. Een deel van de vroegere gevels is blijven staan en verwerkt in de transparante liftschachten. Door innovatief hergebruik van zoveel mogelijk elementen is de geschiedenis van 100 jaar kaas maken nog goed voelbaar. Zo zijn de kaasplanken benut als wandafwerking in het atrium. In enkele planken zijn teksten uit het bedrijfsarchief van De Producent gegraveerd.

Ook in de lofts is zoveel mogelijk de oorspronkelijke constructie onafgewerkt in zicht gehouden: stalen kolommen en houten kapspanten. De bestaande vloeren zijn als verloren bekisting gebruikt voor de nieuwe betonvloeren, zodat in de woningen de originele houten plafonds in zicht konden blijven. Alle lofts zijn anders in grootte, variërend van 60-180 m² en naar individuele wensen ingedeeld.