In de Middeleeuwen gingen de inwoners van De Bilt ter kerke in het Vrouwenklooster. De reformatie betekende echter het einde van het kloosterleven en de kloostergebouwen werden uiteindelijk omstreeks 1580 gesloopt. Het gevolg was wel dat de Biltenaren zonder kerk zaten, terwijl naburige kerken vrij ver weg lagen, in Blauwkapel en Zeist. De kerkgemeente moest tot 1652 wachten voordat de nieuwe dorpskerk in gebruik kon worden genomen. De kerk had toen een oppervlakte van 10 bij 20 meter. Hij had aanvankelijk geen toren, maar een koepeltje op het dak waarin de klok hing. Rond 1743 was groot onderhoud aan de houtconstructie van het dak noodzakelijk.

Ook het koepeltje werd daarbij onder handen genomen, maar in 1838 begon het koepeltje scheef te zakken. In 1839 werd het koepeltje afgebroken en verscheen de nog steeds aanwezige toren, 23 meter hoog. In 1844 wordt het vermaarde Lomanorgel geplaatst. Ten slotte werd in 1895 een dwarsbeuk aan de oostzijde van de kerk  toegevoegd. Een flinke uitbreiding, die even groot was als de toenmalige kerk.

Tijdens Open Monumentendag is er een diavoorstelling met de geschiedenis van de kerk en de omgeving. Ook klinkt het orgel.

Dorpsstraat 70 | De Bilt