De eerste vermelding van bebouwing dateert uit 1473. In 1902 liet huidenkoopman Abraham Trijbits door architect H.J. Nederhorst jr. een grootschalige verbouwing uitvoeren. De gevel werd vernieuwd in neorenaissancestijl. Het smeedwerk van de voordeur vertoont Jugendstil-motieven. Aan de achterzijde zijn oude en nieuwe bouwelementen gemixt.

De eerste vermelding van bebouwing op deze plaats dateert uit 1473. Sinds die tijd hebben ook hier natuurlijk mensen met diverse beroepen gewoond, zoals een kleermaker, slotenmaker, chirurgijn, zadelmaker, pijpenmaker, tabaksverkoper. Het huis zou ook eigendom geweest zijn van “glaesmaker” Jan Wouterszn, als assistent van Wouter Crabeth belast met de zorg voor de gebrandschilderde ramen van de Sint-Janskerk.

In 1873 werd koopman Izak Abraham Trijbits eigenaar. Hij dreef onder andere een huidenzouterij in de Geert den Bultsteeg. In 1883 begon hij een vennootschap onder firma, gevestigd aan de Lange Tiendeweg, met zijn schoonzoon Nathan Mogendorff en zijn zoon Abraham Izaak. Zij dreven handel in “gezouten en gedroogde huiden en vellen, wol, haar, pelterijen (bont) en al hetgeen verder tot het vak behoort, in kaas en antiquiteiten”(sic). Daar ter plekke werden ook huiden gezouten, waardoor de omgeving veel last ondervond van stank en ongedierte.

In 1902 liet huidenkoopman Abraham Trijbits, toenmalig eigenaar, door architect H.J. Nederhorst jr een verbouwing uitvoeren, waarbij het huis grotendeels zijn huidige uiterlijk kreeg. De poort links van het huis, waardoor het achtergelegen bedrijfsterrein bereikt werd, werd de hoofdentree. De gehele gevel werd vernieuwd in neorenaissancestijl, het smeedwerk van de voordeur vertoont jugendstil-motieven. In 1910 volgde de uitbreiding van de oude huidenzouterij schuin achter het woonhuis, met een zolder, eveneens voor Abraham Trijbits en door Nederhorst. Abraham Trijbits stierf in 1911, het bedrijf werd opgeheven en het huis werd woning- en praktijkruimte voor een aantal opeenvolgende huisartsen.

Door de eeuwen heen hebben de verschillende bewoners het pand steeds aangepast aan hun werkzaamheden. Vele bouwsporen in en om het huis getuigen hier nog van.