De Herengracht is bij de stadsuitbreiding van 1659 gegraven om plek te bieden voor de bouw van huizen in het duurdere woonsegment. De 19e-eeuwse Herengrachtkerk staat op de plaats van drie van deze huizen, waarvan twee aan het begin van die eeuw door de achteruitgang van de stad al waren vervangen door een pakhuis. In 1852 kocht de Christelijk Afgescheiden Gemeente het pakhuis om het in te richten als kerk. Ruim vijfentwintig jaar later kreeg architect W.F. van der Heyden de opdracht een nieuw kerkgebouw neer te zetten op de locatie van het pakhuis en het zuidelijke buurhuis. Hij combineerde in de voorgevel verschillende stijlen: de spitse vensters verwijzen naar de gotiek, terwijl de entreepartijen zijn geïnspireerd op de klassieke bouwkunst. De gevel is daarmee een voorbeeld van de zogeheten eclectische bouwstijl. Binnen stonden langs beide zijmuren zitbanken, in het middenvak alleen stoelen. De ‘herenbanken’ links en rechts herinneren nog aan de oude situatie. Sinds 1957 biedt het gebouw onderdak aan de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt. Na een eerdere restauratie rond 1983 is in 2020 het interieur aangepast. Dat was bedoeld om – buiten de zondag – plaats te kunnen geven aan allerlei activiteiten voor wie in deze tijd op zoek is naar rust, overdenking en saamhorigheid. / Herengrachtkerk