De bunker aan de Morsweg is de enig overgebleven bunker uit de Tweede Wereldoorlog in Leiden. Vanaf 1942 waren de Duitsers beducht voor een geallieerde landing aan de West-Europese kusten. Daarom bouwden ze een verdedigingslinie van bunkers: de Atlantikwall. Als de geallieerden tussen Den Haag en Katwijk zouden landen, was Leiden de eerste grote stad die veroverd moest worden. In de zomer van 1943 bouwde de Duitsers daarom stellingen rondom de stad. De Morswegbunker moest als Großschaltstelle (‘groot schakelpunt’) bij een aanval telefonisch contact met de buitenwereld waarborgen. Telefoonlijnen uit Utrecht en Gouda kwamen hier samen en werden doorgeschakeld naar de Ortskommandantur op Boerhaavelaan 6. Bij vernietiging van dit hoofdkwartier kon vanuit de bunker zelf contact worden gehouden.De bunker was maar kort in gebruik. Na D-Day op 6 juni 1944 geloofden de Duitsers niet meer in een landing aan de Hollandse kust, en in het najaar meldde het Leidse verzet dat de bunker buiten gebruik was. Na de oorlog stond de bunker regelmatig op de nominatie voor sloop. Een poging in 1984 mislukte omdat de muren te sterk bleken. Sinds 2014 is het een gemeentelijk monument, en Stichting Bunker Leiden werkt aan een tentoonstelling over de functie van de bunker en Leiden tijdens de Duitse bezetting. / Stichting Bunker Leiden